Hoeveel calorieën zitten er in voedingsgist? Voedingswaarden & macro's

Een standaardportie van twee eetlepels, 15 g, bevat 44 calorieën; één eetlepel van ongeveer 5 g komt op 15. Per 100 g is het 295 kcal (1236 kJ), maar dat zijn ruim twintig eetlepels — geen portie die iemand gebruikt. In de hoeveelheid die je er echt over je eten strooit, voegt voedingsgist een hartige, kaasachtige toon toe voor bijna niets.

46,6 g per 100 g, en dat is heel veel — een portie van 15 g levert ongeveer 7 g. Ter vergelijking: parmezaan heeft 35,75 g per 100 g en tofu 9,98 g. De crux is de portiegrootte: voor 46 g eiwit zou je een heel pak van 100 g leeg moeten eten. Behandel voedingsgist daarom als een smaakmaker die en passant een beetje eiwit meebrengt, niet als eiwitbron.

Alleen als die is toegevoegd. Gist maakt zelf geen B12 — die vitamine komt van bacteriën — dus een niet-verrijkt product bevat er geen, en de vermelding voor voedingsgist in de Noorse voedingsmiddelentabel geeft 0 µg. Verrijkte merken voegen het wel toe, vaak royaal, en daar komt de reputatie als plantaardige B12-bron vandaan. Welke van de twee je in huis hebt, lees je alleen op het etiket; koop je voedingsgist juist om de B12, kijk daar dan uitdrukkelijk naar.

De gegevens achter deze pagina geven per 100 g thiamine 30,3 mg, riboflavine 11,5 mg, niacine 156 mg, vitamine B6 19,3 mg en folaat 3070 µg — waarden die ver uitstijgen boven wat gist zelf aanmaakt, en dat betekent dat dit product met die vijf vitamines is verrijkt. Ook in een portie van 15 g is dat van elk nog een paar keer de dagelijkse behoefte. B12 zit er opvallend genoeg niet bij.

Strooi de vlokken over popcorn, pasta, geroosterde groenten of soep, waar ze het werk van geraspte kaas doen. Gemixt met cashewnoten en knoflook worden ze veganistische parmezaan; door een roux of een cashewcrème geroerd dragen ze een zuivelvrije kaassaus. Ze lossen op in plaats van te smelten, dus ze brengen smaak in een saus, maar kaasdraden krijg je er niet van.

Beide zijn Saccharomyces cerevisiae. Voedingsgist wordt doelbewust als voedingsmiddel gekweekt, op melasse, en daarna gedroogd; de smaak is hartig en mild kaasachtig. Biergist is wat er na het brouwen overblijft, en die is bitter, omdat er hopstoffen in zijn getrokken. Aan tafel zijn ze niet uitwisselbaar, ook al worden ze beide als supplement verkocht.