BMI-calculator
Bereken je Body Mass Index — een snel screeninginstrument dat op basis van je gewicht en lengte laat zien of je binnen het gezonde gewichtsbereik zit. De categorieën gelden voor volwassenen vanaf 20 jaar (CDC).
Je resultaten
Gewicht bij verschillende BMI-niveaus
| BMI | Categorie | Gewicht | Verschil |
|---|
Verder dan BMI — Houd bij wat echt telt
BMI is een startpunt. De app volgt de calorieën en macro’s die je logt, plus je gewichtstrend — zodat je naar een gezond gewicht kunt toewerken in plaats van het alleen te berekenen.
Wat is BMI?
De Body Mass Index (BMI) is een eenvoudig getal dat wordt berekend uit je gewicht en lengte. De Belgische wiskundige Adolphe Quetelet ontwikkelde de index in de jaren 1830 om het lichaamsgewicht ten opzichte van de lengte snel te kunnen beoordelen op bevolkingsniveau.
Tegenwoordig delen de WHO en de CDC volwassenen op basis van hun BMI in gewichtscategorieën in: ondergewicht, normaal (gezond) gewicht, overgewicht en obesitas. BMI meet lichaamsvet niet rechtstreeks, maar hangt wel matig tot sterk samen met andere metingen van lichaamsvet (CDC).
Hoe BMI wordt berekend
De BMI-formule is eenvoudig:
Bijvoorbeeld, als je 75 kg weegt en 1,75 m lang bent:
Als je Britse eenheden gebruikt (pounds en inches), bevat de formule een conversiefactor:
Deze calculator doet alle eenheidsomrekeningen automatisch — voer gewoon je gewicht en lengte in de eenheid van je voorkeur in.
BMI-categorieën & tabel
De CDC hanteert deze categorieën voor volwassenen vanaf 20 jaar, ongeacht leeftijd, geslacht of etnische afkomst. De WHO gebruikt dezelfde grenzen voor overgewicht (25) en obesitas (30):
| BMI-bereik | Categorie |
|---|---|
| < 18,5 | Ondergewicht |
| 18,5 – 24,9 | Normaal gewicht |
| 25,0 – 29,9 | Overgewicht |
| 30,0 – 34,9 | Obesitas klasse I |
| 35,0 – 39,9 | Obesitas klasse II |
| ≥ 40,0 | Obesitas klasse III |
Een hoge BMI verhoogt het risico op diabetes type 2, hart- en vaatziekten, lever- en nierziekten en verschillende vormen van kanker (WHO), en ook te weinig gewicht kan een gezondheidsrisico zijn (CDC). Bij kinderen en jongeren van 2 tot en met 19 jaar kijkt de CDC naar het BMI-percentiel voor hun leeftijd en geslacht.
BMI voor vrouwen vs mannen
De BMI-formule en de categorieën zijn voor vrouwen en mannen hetzelfde (CDC). Wat het getal weerspiegelt, verschilt wel, zo bleek uit een studie onder 13.601 Amerikaanse volwassenen (Romero-Corral 2008):
- Vrouwen: BMI hing sterker samen met lichaamsvet dan met vetvrije massa.
- Mannen: BMI hing sterker samen met vetvrije massa dan met lichaamsvet — een gespierde man kan op een hoge BMI uitkomen zonder overtollig vet.
Twee mensen met dezelfde BMI kunnen dus een verschillende hoeveelheid lichaamsvet hebben. In het bereik van overgewicht (25–29,9) kon de BMI bij mannen noch bij vrouwen lichaamsvet onderscheiden van vetvrije massa (Romero-Corral 2008).
Daarom is BMI een screeninginstrument: volgens de CDC moet de BMI bij het beoordelen van iemands gezondheid samen met andere factoren worden bekeken.
Beperkingen van BMI
BMI heeft verschillende bekende beperkingen:
- BMI kan spieren en vet niet uit elkaar houden. Het getal maakt geen onderscheid tussen vet-, spier- en botmassa (CDC), dus een gespierde sporter en iemand die weinig beweegt, krijgen bij dezelfde lengte en hetzelfde gewicht dezelfde BMI.
- BMI laat niet zien waar je vet zit. Het getal geeft niet aan waar in je lichaam je vet opslaat (CDC).
- BMI ziet veel mensen met overtollig vet over het hoofd. Bij 13.601 Amerikaanse volwassenen had minder dan de helft van de mensen met een vetpercentage boven 25% (mannen) of 35% (vrouwen) een BMI van 30 of hoger (Romero-Corral 2008).
- Leeftijd speelt mee. In dezelfde studie was de BMI minder nauwkeurig naarmate mensen ouder waren (Romero-Corral 2008).
Kortom: BMI is een nuttige eerste check van je gewicht, maar vertelt niet het hele verhaal. Volgens de CDC moet de BMI samen met andere factoren worden bekeken, zoals bloeddruk, cholesterolwaarden en een lichamelijk onderzoek.
Gezond gewichtsbereik
Je gezonde gewichtsbereik is het gezonde BMI-bereik (18,5–24,9), toegepast op je lengte:
Max = 24,9 × Lengte (m)²
BMI vs vetpercentage
BMI schat je gewichtsstatus alleen op basis van je lengte en gewicht; je vetpercentage geeft aan hoeveel van je lichaamsmassa uit vet bestaat. Dat is lastiger te meten: een DEXA-scan meet de lichaamssamenstelling nauwkeurig, maar is duur en niet overal beschikbaar (CDC).
Die twee kunnen flink uiteenlopen. In de groep van 13.601 Amerikaanse volwassenen lag het vetpercentage (geschat met bio-elektrische impedantie) bij 43,9% van de mannen boven de WHO-referentiewaarde van 25% en bij 52,3% van de vrouwen boven 35%, terwijl slechts 19,1% van de mannen en 24,7% van de vrouwen een BMI van 30 of hoger hadden (Romero-Corral 2008).
Ken je je vetpercentage, dan kan onze TDEE-calculator de formule van Katch-McArdle gebruiken, die je basaal metabolisme schat op basis van je vetvrije massa (Cunningham 1991).
Verder dan BMI — Concrete stappen
Je BMI kennen is de eerste stap. Dit kun je doen met dat getal:
- Als je BMI in het gezonde bereik ligt (18,5-24,9): Focus op gewichtsbehoud door gebalanceerde voeding en regelmatige beweging.
- Als je BMI 25 of hoger is: Bereken je TDEE en eet minder dan dat. Mensen die geleidelijk en gelijkmatig afvallen, ongeveer 0,5–1 kg (1–2 lb) per week, blijven vaker op hun nieuwe gewicht (CDC) — volgens de gangbare schatting van 7.700 kcal per kg komt dat neer op een tekort van ongeveer 550–1.100 kcal per dag.
- Als je BMI onder 18,5 ligt: Raadpleeg een zorgprofessional en focus op voedzame voedingsmiddelen om geleidelijk aan te komen.
Wat je startpunt ook is, het belangrijkste is dat je consequent bijhoudt wat je eet. AI Food Coach maakt dat makkelijk — maak een foto van je eten op een keukenweegschaal, dan leest AI het gewicht af en schat in seconden de macro’s.
